خبرنگاران شاهدان خاموش بازی مرگ و زندگی

به گزارش مالزی ارزان، ساری - خبرنگاران - فلسفه وجودی پل های عابر پیاده این روزها در فقدان استفاده آنها توسط شهروندانی که از میان انبوه خودروها عبور می کنند، ذهن هر بیننده ای را ناخودآگاه به خود مشغول و این پرسش را مطرح می کند که چرا شهروندان خطر را به جان می خرند ولی از این سازه ها استفاده نمی کنند؟

خبرنگاران شاهدان خاموش بازی مرگ و زندگی

به گزارش مالزی ارزان ، پل پیاده رو یا پل عبور عابر پیاده به پلی گفته می گردد که به منظور رفت وآمد افراد از جایی به جای دیگر ساخته می گردد. این گونه پل ها، معمولاً برای عبور امن افراد پیاده از موانع طراحی می شوند. این موانع ممکن است طبیعی یا مصنوعی باشند.از موانع طبیعی می توان به رودخانه ها و از موانع مصنوعی می توان به ریل راه آهن یا جاده ها و آزادراه ها اشاره کرد.

تاریخچه توجه به پل های عابر پیاده در جهان به دوران تولید انبوه اتومبیل و حضور گسترده این وسیله نقلیه موتوری در سطح شهرها و عمدتا به دهه های ابتدایی قرن بیستم بر می گردد ، زمانی که به دلیل گسترش تمرکز جمعیت در شهرها و رشد شتابان صنعتی شدن، ازدحام فراوانی در فعالیت ها و اختلاط حرکت سواره و پیاده بویژه در مراکز شهرهای بزرگ ایجاد شد و برنامه ریزان و مسوولان امور شهری را به چاره جویی جهت جداسازی راستاهای عابران پیاده از اتومبیل ها وادار کرد.

بر این اساس می توان قدمت این سازه های کاربردی را یک قرن برشمرد ، سازه هایی که پس از این زمان طولانی هنوز به کارکرد واقعی و مفید حتی نزدیک هم نشده اند.

تعداد قابل توجه پل های عابر پیاده جاده و خیابان های استان گردشگر پذیر مازندران نیز که شاهد ترددهای بی وقفه و بیشمار انواع وسایل نقلیه هستند، از این قاعده مستثنا نیستند و حتی ازدحام خودرو و آمار نه چندان اندک قربانیان و مصدومان غیرسواره ناشی از تصادف با خودرو نیز نتوانسته این مصنوع بشری را به اهداف احداث نزدیک کند.

پل هایی که به گفته صادق حسین زاده رییس اداره بازرگانی و امور سرمایه گذاری اداره کل راهداری و حمل و نقل جاده ای مازندران تعدادشان در جاده های پر تردد و پرخطر مازندران به 251 عدد می رسد، پل هایی به منظور کاهش فوتی ها و جلوگیری از مرگ و میر عابرین حاشیه این جاده ها احداث شده اند. این تعداد پل تنها مربوط به جاده هاست و تعداد زیادی از آن نیز در خیابان ها و معابر شهری دیده می گردد که بر اساس مشاهدات عینی خبرنگار مالزی ارزان تنها از 30 نفر عابر 2 تا 3 نفر در برخی این پل ها عبور می کردند.

بلااستفاده ماندن این پل ها در حالی است که به گفته حسین زاده در بسیاری از موارد احداث پل های عابر پیاده برای اجرای برنامه های ایمن سازی عبور و مرور عرضی عابرین پیاده و دانش آموزان در نقاط حادثه خیز جهت ایمن سازی مدارس و مناطق حاشیه راه ها با توجه به تقاضای مسئولان شهرستان ها و شوراهای اسلامی صورت گرفته است.

وجود پل عابر پیاده در خیابان ها موجب می گردد تا رانندگان با اطمینان خاطر بیشتری تردد نمایند و بدون توجه به اینکه ممکن است کسی از عرض خیابان عبور کند راهشان را ادامه دهند در حالی که هنوز شاهدیم بسیاری از مردم این استان و یا مسافران از این پل ها استفاده نمی نمایند ، عدم استفاده ای که قربانی شدن را به دنبال دارد. طبق آمار نیروی انتظامی ، سالانه حدود 15 هزار فقره تصادف در معابر درون و برون شهری مازندران رخ می دهد.

براساس تازه ترین گزارش پلیس راهنمایی و رانندگی مازندران در حالیکه با کاهش 16 درصدی تصادفات فوتی نسبت به مدت مشابه سال گذشته از ابتدای سال تا به امروز مواجهیم اما همچنان 44 درصد از مجموع تصادفات فوتی مربوط به عابران پیاده است.

ناکارآمدی برای گروه هدف اصلی

براساس گزارش اداره کل پزشکی قانونی مازندران نیز سال گذشته تعداد 225 نفر از عابران پیاده بر اثر تصادفات رانندگی جان باختند که در مقایسه با مدت مشابه سال قبل از آن چهار درصد افزایش داشته است.

در این گزارش عنوان شده است: بیشترین آمار قربانیان مربوط به افراد مسن است ، سالمندان به علت وجود مسائل مفصلی اسکلتی و در نتیجه تحرک و عکس العمل کند نمی توانند خود را هنگام حوادث رانندگی از مهلکه نجات دهند و از طرف دیگر به علت بیماری های مزمن پوکی استخوان میزان شکستگی و در نتیجه بستری در بیمارستان افزایش می یابد که این خود ریسک مرگ و میر را در سالمندان بالا می برد.

عدم استقبال در استفاده از پل های عابر پیاده در حالی است که این پل ها برای امنیت عابرین پیاده و اطمینان خاطر آنها و نیز رانندگان عبوری تعبیه شده اند. مساله ای که فدای شتاب در عبور و یا تنبلی می گردد و در بسیاری مواقع هم تبعات جبران ناپذیری دارد. عدم استفاده ای که به گفته خیلی ها نیز ناشی از استاندارد نبودن آنهاست.

عالیه شریفی بانوی 80 ساله ساروی دلیل استفاده نکردن از این پل ها را پله های عریض و طویل بیان کرد و گفت: ارتفاع پله های این پل ها تا حدی است که افراد مسن توانایی بالا رفتن از آنها را ندارند.

وی اضافه نمود: من برای بالارفتن از پله های عادی مسئله ای ندارم چون منزل خودم دارای چند پله است اما واقعا توان بالا رفتن از این پله ها را ندارم.

علی امیری جوان 31 ساله ای است که عم استفاده از این پل ها را عجله و شتاب در طی کردن خیابان و بی حوصلگی عنوان می کند.

وی می گوید: این پل ها به نحوی ساخته شده اند که هر کس یکبار از آنها استفاده کرد دیگر تمایلی برای عبور ندارد بویژه در برخی جاها که دارای پله های گرد با حالتی دورانی ساخته شده اند که خطر عبور از آنها به مراتب بیشتر از طی کردن عرض خیابان و عبور از میان خودروهاست.

مهسا مرتضوی دانش آموز 17 ساله ای است که مجبور است برای رفتن به مدرسه عرض خیابان را هر روز طی کند، عدم امنیت این پل ها را دلیل استفاده نکردن عنوان می کند.

این دختر دانش آموز می گوید: پل های عابر پیاده ظاهرا تنها محلی برای نصب تبلیغات هستند و این مساله باعث شده هیچ دیدی از بیرون نداشته باشند و در بسیاری موارد روی این پل ها به دلیل این محصور بودن شاهد حضور افراد معتاد و یا ولگرد هستیم و از طرف دیگر هم این دید نداشتن باعث ترس می گردد.

به گفته این دختر نوجوان ، پل های عابر پیاده در شب هم فاقد هرگونه روشنایی هستند و تاریک بودن آنها عملا استفاده از آنها را ترسناک تر می کند.

در حالی که بسیاری از محل های احداث پل عابر پیاده درون شهری از فاصله حدود 200 متری تا پل با نرده های فلزی بسته شده و عملا عبور از خیابان را غیرممکن نموده است اما شاهدیم حتی در این موارد نیز افراد یا از این نرده ها رد می شوند و یا ترجیح می دهند این مسافت را تا رسیدن به عرض بدون نرده طی نمایند.

جانمایی نادرست و عدم استاندارد

کارشناس مسائل شهری در این زمینه معتقد است: پل های عابر پیاده به عنوان سازه هایی با کاربرد بسیار موثر و در قالب رفتارهای پیشگیری از قربانیان سوانح رانندگی در تمامی شهرها و ورودی شهرها بر روی بزرگراه ها و برخی جاده ها احداث شدند ، غافل از اینکه همانند بسیاری از رفتارهای ترافیکی دیگر و یا همچون بسیاری از مسایل مهم رانندگی، فرهنگ مصرف و استفاده از آنها منتقل نشد.

پیمان رحیمی اضافه نمود : این فرهنگ مصرف نیز همانند بسیاری از موارد دیگر باید از کودکی آموخته و بر اثرات مفید کاربردی آن تاکید و نهادینه گردد تا جایی که کودک وقتی بزرگ شد این رفتار را یک جرم و یا رفتار ناخوشایند و زشت اجتماعی آشکار تصور کند.

این کارشناس گفت : از دلیل عمومی فقدان فرهنگ استفاده از این پل ها که بگذریم، استدلال برخی برای عدم استفاده از این پل ها مشقات بالا رفتن از پله های این پل هاست که تعدادشان نیز کم نیست، بر این اساس می توان گفت مکانیزه کردن پل های عابر پیاده یکی از ضرورت های مدیریت شهری و راهکاری موثر برای افزایش استفاده از این سازه ها به شمار می رود.

وی اضافه نمود: جانمایی این پل ها نیز در بسیاری موارد به درستی صورت نگرفته است و از سوی دیگر نیز یکی از مسائل عمده باور مقصر شناخته شدن قطعی راننده در بروز احتمالی تصادف از سوی عابران پیاده است که بر فرض را بر احتیاط حتمی راننده می گیرند.

تعجیل در رسیدن به مقصد

رییس پلیس راهنمایی و رانندگی استان مازندران در این باره به خبرنگار مالزی ارزان گفت: بزرگ ترین مشکل ما خواسته عابرین پیاده جهت زود رسیدن به مقصد یا آن طرف خیابان است.

سرهنگ باقری اضافه نمود: متاسفانه مردم در تردد خود بسیار عجولانه رفتار می نمایند که این مساله در برخی مواقع به قیمت جانشان تمام می گردد.

وی اغلب عابرین پیاده ای را که دچار سوانح رانندگی در مازندران می شوند ، افرادی با سن بالای 50 سال معرفی کرد و گفت: این افراد در هنگام عبور از عرض خیابان یا جاده های برون شهری توانایی محاسبه سرعت و فاصله وسایل نقلیه با خود را ندارند.

رییس پلیس راه مازندران نسبت به فقدان استاندارد بودن اغلب پل های عابر پیاده استان انتقاد کرد و گفت: راستا دسترسی ، پلکان و ارتفاع اغلب پل ها غیراستاندارد بوده و برای افراد مسن که بیشتری قربانیان عبور از خیابان هستند غیر قابل استفاده است.

باقری ادامه داد: بالا رفتن از برخی از پل های عابر پیاده حتی برای افراد جوان نیز سخت است که همین مساله باعث صرف نظر کردن از عبور از پل های عابر پیاده می گردد و عابران پیاده را ترغیب می کند در کف خیابان تردد نمایند.

وی مکانیزه کردن پل های عابر پیاده را در بهره برداری شهروندان موثر دانست و گفت: البته این مسئله هزینه سنگینی دارد که در سطح گسترده امکان آن وجود ندارد اما می توان حداقل در مناطق شهری انجام گردد.

مقصر دانستن خودروها و خیال راحت عابرین

طبق گفت و گوهای عمومی خبرنگار مالزی ارزان، بسیاری از مردم مازندران در عبور از خیابان خود را محق دانسته و به دلیل مقصر بودن رانندگان در برخورد با عابرین پیاده، به نوعی خیالشان راحت است که رانندگان وسیله نقلیه موظف هستند همواره مراقب عابرین پیاده باشند و عابرین برای عبور از خیابان مسئولیتی ندارند.

اما ماده 4 قانون ایمنی راه و راه آهن می گوید که ورود و عبور عابرین پیاده و انواع وسائط نقلیه غیر مجاز و عبور دادن دام در شاهراه ها و همچنین توقف وسائط نقلیه در خطوط عبور ممنوع است و هر گاه به جهات مذکور حادثه ای واقع گردد که منجر به ضرب یا جرح یا قتل یا خسارت مالی گردد راننده مجاز که وسیله نقلیه او مجاز به حرکت درشاهراه باشد نسبت به موارد فوق مسئولیتی نخواهد داشت.

همچنین طبق ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی اصلاح شده در سال 1389، در راه هایی که برای عبور عابران پیاده علائم، تجهیزات و راستاهای ویژه اختصاص داده شده است، عابران مکلفند هنگام عبور از عرض یا طول سواره رو با توجه به علائم راهنمایی و رانندگی منصوبه در محل از نقاط خط کشی شده، گذرگاه های غیر همسطح و راستاهای ویژه استفاده نمایند هرگاه عابران به تکلیف مذکور عمل ننمایند، در صورت تصادف با وسیله نقلیه، راننده مشروط به این که کلیه مقررات را رعایت نموده باشد و قادر به کنترل وسیله نقلیه و جلوگیری از تصادف یا ایجاد خسارت مادی و بدنی نباشد مسئولیتی نخواهد داشت.

البته طبق این ماده قانونی عدم مسئولیت راننده مانع استفاده مصدوم یا وارث متوفی از مزایای بیمه نخواهد شد و شرکت بیمه با ارائه قرار منع تعقیب یا حکم برائت راننده ملزم به اجرای تعهدات موضوع بیمه نامه به مصدوم یا وراث متوفی خواهد بود. چنانچه وسیله نقلیه بیمه نباشد، دیه عابر از صندوق موضوع قانون بیمه اجباری مسئولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی در مقابل شخص ثالث مصوب 1347/10/23 پرداخت می گردد.

رییس اداره عملیات و کنترل ترافیک پلیس راهنمایی و رانندگی مازندران در گفت و گو با خبرنگار مالزی ارزان با اشاره به موارد قانونی ذکر شده در بالا گفت: رعایت مقررات راهنمایی و رانندگی برای همه شهروندان تدوین و نوشته می گردد و فرقی نیز بین عابر پیاده و راننده وجود ندارد.

سرهنگ فرزاد ملک محمدی اضافه نمود: عابرین پیاده نباید تصور نمایند در هر شرایطی قانون به نفع آنان خواهد بود و با همین تصور جان خود و دیگران را به خطر بیندازند.

وی استفاده از اماکن مخصوص عابرین پیاده همچون پل هوایی را یک حق و مسئولیت مدنی و شهروندی بیان کرد و گفت: بسیاری از تصادفاتی ناشی از بی احتیاطی عابرین پیاده، افراد و دیگر عابرین پیاده و همچنین سرنشینان خوروهای سواری نیز خسارت می بینند.

رییس اداره عملیات و کنترل ترافیک پلیس راهنمایی و رانندگی گفت: هر روز تعداد قابل توجهی از تصادفات جاده ای و شهری به خاطر بی احتیاطی عابرین پیاده رخ می دهد و رانندگان برای جلوگیری از برخورد با عابرین پیاده مجبور به انحراف و تحمل خسارت جانی و مالی می شوند که البته برای این مسئله قانون مشخصی وجود ندارد.

کاربری تبلیغاتی پل های عابر پیاده

ملک محمدی به دخیل بودن عوامل متعدد در عدم استفاده از پل های عابرپیاده اشاره کرد و اضافه نمود: مهم ترین دلیل ساختار خود پل ها است که حتی از کمترین امکانات امنیتی و راحتی خالی است.

وی ساختار پل های عابر پیاده را بیشتر با هدف تبلیغاتی توصیف کرد و ادامه داد: ظواهر امر نشان می دهد که مسئولان شهری و راهسازی جاده ای بیشتر جنبه منافع تبلیغاتی پل ها را در نظر می گیرند تا منافع جانی مردم.

رییس اداره عملیات و کنترل ترافیک پلیس راهنمایی و رانندگی گفت: با نگاهی گذرا به بیشتر پل های هوایی خواهید دید که چندین چراغ پر مصرف و گرانقیمت برای نمایش تبلیغاتی در بیرون پل نصب شده اما در راهروی پل حتی یک روشنایی نیز وجود ندارد.

وی همچنین به ناامنی پل ها اشاره کرد و گفت: تقریباتمامی این پل ها در 2 طرف راستا تردد در میان تابلوهای تبلیغاتی محصور شده که محیطی ناامین برای عابرین و محیط ایمن برای افراد ناهنجار ایجاد می کند.

ملک محمدی کیفیت پایین پل های عابر پیاده را دیگر دلایل عدم استقبال عموم مردم دانست و اضافه نمود: پلکان پر شیب، نبود سایه بان به خصوص برای روزهای بارانی و جانمایی نامناسب از مهم ترین دلایل کیفی بی رغبتی مردم در استفاده از پل های عابر پیاده است.

منبع: ایرنا
انتشار: 6 آبان 1399 بروزرسانی: 6 آبان 1399 گردآورنده: malaysianet65.ir شناسه مطلب: 408

به "خبرنگاران شاهدان خاموش بازی مرگ و زندگی" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "خبرنگاران شاهدان خاموش بازی مرگ و زندگی"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید